- ۰ نظر
- ۰۲ خرداد ۹۲ ، ۰۹:۴۳
- ۳۱۵۰ نمایش
قالَ الإمامُ علیٌّ (علیه السلام)
اِنَّ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ فَرَضَ عَلى اَئِمَّةِ الْعَدْلِ اَنْ یُقَدِّروا اَنْفُسَهُمْ بِضَعَفَةِ النّاسِ کَیْلا یَتَبَیَّغَ بِالْفَقیرِ فَقْرُهُ؛
امام علی (علیهاالسلام) فرمودند:
خداوند عزوجل بر پیشوایان عادل واجب کرده که سطح زندگى خود را با مردم ناتوان برابر کنند تا فقیر را، فقرش برآشفته نکند.
نهج البلاغه، خطبه 209
قالَ الإمامُ علیٌّ (علیه السلام)
وَ مَن لَجَّ وَ تَمَادَی فَهُوَ الرَاکِسُ الَّذِی رَانَ اللهُ عَلَی قَلبِهِ وَ صَارَت دَائِرَةُ السَّوءِ عَلَی رَاسِهِ.
امام علی (علیهاالسلام) فرمودند:
هر کس لجاجت کند و بر آن پافشاری نماید، او همان بخت برگشته ای است که خداوند بر دلش پرده {غفلت} زده و پیشامدهای ناگوار بر فراز سرش قرار گرفته است .
«نهج البلاغه، نامه ۵۸»